tamir

Turks

Woordafbreking

• ta·mir

	enkelvoud	meervoud
nominatief	tamir	tamirler
genitief	tamirin	tamirlerin
datief	tamire	tamirlere
accusatief	tamiri	tamirleri
locatief	tamirde	tamirlerde
ablatief	tamirden	tamirlerden

Zelfstandig naamwoord

tamir

1. reparatie, herstel, herstelling
2. (figuurlijk) herstel (van een fout, vergissing of tekortkoming)

Synoniemen

• [1] onarım, onarma, tamirat