synchroon

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • syn·chroon
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘gelijktijdig’ voor het eerst aangetroffen in 1847 [1]
  • met het voorvoegsel syn- met het achtervoegsel -chroon
stellend vergrotend overtreffend
onverbogen synchroon synchroner synchroonst
verbogen synchrone synchronere synchroonste
partitief synchroons synchroners -

Bijvoeglijk naamwoord

synchroon

  1. gelijklopend (gelijktijdig ?), gesynchroniseerd door een klokpuls, op elkaar afgestemd wat de tijd betreft
Antoniemen
Hyponiemen
Afgeleide begrippen

Gangbaarheid

98 % van de Nederlanders
98 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen