swoon
- Geluid: swoon (VK) (hulp, bestand)
- IPA: /swuːn/
- swoon
- erfwoord via Middelengels swounen/swonen/aswoune van Angelsaksisch swōgan. West-Germaans *swōgan, Proto-Germaans *swōganą, Indo-Europees sweh₂gʰ-..[1]
- Verwant met Nedersaksisch swogen/swögen, Nederlands zwoegen. Doublet met sough.
| vervoeging | |
|---|---|
| onbepaalde wijs | to swoon |
| he/she/it | swoons |
| verleden tijd | swooned |
| voltooid deelwoord |
swooned |
| onvoltooid deelwoord |
swooning |
| gebiedende wijs | swoon |
swoon
- onovergankelijk bezwijmen, flauwvallen, in zwijm vallen
- onovergankelijk door iets overweldigd raken (m.,n. een emotie)
- overgankelijk (m.n. door een emotie) overweldigen
| enkelvoud | meervoud |
|---|---|
| swoon | swoons |
swoon
- het flauwvallen, in zwijm vallen