svoren

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Noors

Uitspraak
Woordafbreking
  • svo·ren
Naar frequentie 73063

Zelfstandig naamwoord

svoren

  1. nominatief bepaald mannelijk enkelvoud van svor


Noors

Uitspraak
Woordafbreking
  • svo·ren

Zelfstandig naamwoord

svoren

  1. nominatief bepaald mannelijk enkelvoud van svor