surf

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  surf    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• surf

_{Niet in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Taalunie als zelfstandig naamwoord}

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Engels

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	surf
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

de surf m

1. (muziek) muzikaal genre dat omstreeks 1961 is opgekomen in Zuid-Californië

Afgeleide begrippen

• surfmuziek

Werkwoord

vervoeging van
surfen

surf

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van surfen
   

   • Ik surf. 

2. gebiedende wijs van surfen
   

   • Surf! 

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van surfen
   

   • Surf je? 

Afgeleide begrippen

• surfpak, surfplank, surfrock, surfstrand

Gangbaarheid

• Het woord surf staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "surf" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
98 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Engels

Uitspraak

• Geluid:  surf (VK)    (hulp, bestand),  surf (VS)    (hulp, bestand)
• IPA: /sɜːf/, /sɝf/

enkelvoud	meervoud
surf	surfs

Zelfstandig naamwoord

surf

1. (aardrijkskunde)  branding zn 
2. (sport) het surfen
3. (muziek)  surf zn 

vervoeging
onbepaalde wijs	to  surf
he/she/it	surfs
verleden tijd	surfed
voltooid deelwoord	surfed
onvoltooid deelwoord	surfing
gebiedende wijs	surf

Werkwoord

surf

1. onovergankelijk, (sport)  surfen ww  [1]
2. onovergankelijk, overgankelijk (informatica)  surfen ww  [2]