substantivum

Latijn

Zelfstandig naamwoord

substantivum o

1. zelfstandig naamwoord

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	substantivum	substantiva
genitief	substantivī	substantivōrum
datief	substantivō	substantivīs
accusatief	substantivum	substantiva
vocatief	substantivum	substantiva
ablatief	substantivō	substantivīs

Tsjechisch

Uitspraak

• IPA: /sʊpstantɪvʊm/, /sʊpstantiːvʊm/

Woordafbreking

• sub·stan·ti·vum

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Latijn

Zelfstandig naamwoord

substantivum o

1. (grammatica) zelfstandig naamwoord

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	substantivum	substantiva
genitief	substantiva	substantiv
datief	substantivu	substantivům
accusatief	substantivum	substantiva
vocatief	substantivum	substantiva
locatief	substantivu	substantivech
instrumentalis	substantivem	substantivy

Synoniemen

• podstatné jméno o

Verwante begrippen

• desubstantivum o
• status monbezield
• substance v
• substantivní

Verwijzingen

• Internetová jazyková příručka - Ústav pro jazyk český AV ČR (Tsjechisch)
• Slovník spisovného jazyka českého - Ústav pro jazyk český AV ČR (Tsjechisch)
• Příruční slovník jazyka českého - Ústav pro jazyk český AV ČR (Tsjechisch)
• Česko-německý slovník Fr. Št. Kotta - Ústav pro jazyk český AV ČR (Tsjechisch)

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.