stuiken

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  stuiken    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• stui·ken

Werkwoord

stuiken

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
stuiken	stuikte	gestuikt
zwak -t	volledig

1. door een stoot neervallen

   • Wat een leed toch. Vanaf de start van de Tour in Rotterdam stuiken de renners als vliegende dakpannen ten gronde. Iedereen valt. Het lijkt wel de Tour Epilepsie. Renners die in hun hele carrière nooit in de berm hadden gelegen, komen alsnog geschramd en geschonden over de meet.  
   • Vijf minuten later had ik ook mijn meelezeres met mijn geknoei besmet. Nu begon vanuit ons middenrif onweerstaanbaar de slappe lach uit te breken. Uit een ooghoek zag ik ook de gastvrouw voorover stuiken van het lachen. Glaasje water! Slikken! Het werd snikken.  
   • Ik wandelde naar de lessenaar en behoedde mij ervoor over de stenen trede te stuiken.  

2. zeer nauw aan elkaar laten sluiten

Synoniemen

• struikelen, knakken, voorovervallen, neerstorten

Hyponiemen

• ineenstuiken, opstuiken, verstuiken

Afgeleide begrippen

• stuiking, stuiklas

Vertalingen

    1.   

Engels: shock (en), upset (en), stake (en)

Zelfstandig naamwoord

de stuiken mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord stuik

Gangbaarheid

• Het woord stuiken staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "stuiken" herkend door:

52 %	van de Nederlanders;
87 %	van de Vlamingen.