strofe

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  strofe    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• stro·fe

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘couplet’ voor het eerst aangetroffen in 1857
• van het Grieks strophè (het draaien, wending)

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	strofe	strofen strofes
verkleinwoord	-	-

Zelfstandig naamwoord

de strofe v / m

1. (letterkunde) geheel van versregels dat een gedicht of onderdeel daarvan vormt

   ▸ De oorsprong van beide namen slaat op strofe 1, namelijk de volstrekt ongedifferentieerde Tao.

   ▸ Dat was me nog niet eerder opgevallen, het moet in de tien minuten gebeurd zijn dat deze strofe uit mijn pen vloeide.

Synoniemen

• couplet

Hyponiemen

• antistrofe

Vertalingen

    1.   

Spaans: copla (es) v, estrofa (es) v

Gangbaarheid

• Het woord strofe staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "strofe" herkend door:

80 %	van de Nederlanders;
94 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.