stipuleren

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • sti·pu·le·ren
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘bedingen’ voor het eerst aangetroffen in 1498 [1]
  • afgeleid van het Franse stipuler (met het achtervoegsel -eren) [2] [3]
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
stipuleren
stipuleerde
gestipuleerd
zwak -d volledig

Werkwoord

stipuleren [4]

  1. overgankelijk als voorwaarde, voorbehoud, beperking of uitbreiding vastleggen (in een contract)
Verwante begrippen
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

63 % van de Nederlanders;
84 % van de Vlamingen.

Verwijzingen