stillezen

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen


Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • stil·le·zen
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord stillezen
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

stillezen o

  1. lezen van een tekst zonder deze uit te spreken; in stilte lezen
    • Er zijn intussen veel meer studies gedaan naar het belang van lezen. Zo wijzen diverse onderzoeken erop dat stillezen de voorkeur verdient (zie het overzicht van Vernooij, 2001) en dat het beter is om van papier te lezen dan van een scherm (zie Jabr, 2013, voor een mooi overzicht). Goed om te weten dat er inmiddels een doordachte christelijke methode voor begrijpend lezen en mediaopvoeding (News2Learn) in de steigers staat. [1] 
    • Het ontstaan van het stillezen komt ter sprake tijdens het openingscollege dat Gerritsen op 9 september aan de Letterenfaculteit van de Universiteit van Utrecht zal geven. “Stillezen raakte in zwang bij een kleine elite in de loop van de twaalfde, dertiende eeuw”, stelt Gerritsen. “Het begon in intellectuele centra als Bologna, Parijs en Orléans; de moderne devotie is er waarschijnlijk van grote invloed op geweest. Die zette de gelovigen aan om op een persoonlijkere, meer individuele manier met het geloof en dus ook met de geloofsteksten om te gaan.” [2] 
Vertalingen

Gangbaarheid

87 % van de Nederlanders;
94 % van de Vlamingen.


Verwijzingen

  1. Reformatorisch Dagblad S. M. de Bruijn 26-08-2016 Eén woord zegt meer dan duizend beelden
  2. NRC Hans den Hartog Jager 7 september 1994 Geheugenkunst: met de ogen over het blad in stilte speuren naar betekenis