stilleven
Uiterlijk
- stil·le·ven
- In de betekenis van ‘genre in de schilderkunst’ voor het eerst aangetroffen in 1650 [1], ook in Latijnse vertaling, inanimatis (1630, gebruikt door Constantijn Huygens). [2]
- samenstelling van stil en leven , ook als ontlening of leenvertaling in Engels, Duits, en verder via het Duits, in Skandinavische en Westslavische talen
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | stilleven | stillevens |
| verkleinwoord | stilleventje | stilleventjes |
het stilleven o
- is een artistieke compositie (schilderij, tekening, foto) van roerloze of levenloze objecten, die met zorg zijn belicht
- Tegenwoordig kent het stilleven een heropleving, zie bijvoorbeeld Henk Helmantel, een van de Noordelijke realisten.
- Het woord stilleven staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "stilleven" herkend door:
| 99 % | van de Nederlanders; |
| 98 % | van de Vlamingen.[3] |
- Zie Wikipedia voor meer informatie.
- ↑ "stilleven" in: Sijs, Nicoline van der, Chronologisch woordenboek. De ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, 2e druk, Amsterdam / Antwerpen: Veen, 2002; op website dbnl.org; ISBN 90 204 2045 3
- ↑ stilleven op website: Etymologiebank.nl
- ↑
Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be