stemmingsstoornis
Uiterlijk
- stem·mings·stoor·nis
- samenstelling van stemming en stoornis met het invoegsel -s-
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | stemmingsstoornis | stemmingsstoornissen |
| verkleinwoord | - | - |
de stemmingsstoornis v
- (psychologie) stoornis waarbij de gemoedsstemming of emotie van de patiënt ziekelijk is verstoord of niet past bij de situatie waarin hij verkeert
- Het woord stemmingsstoornis staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- Zie Wikipedia voor meer informatie.