stedene

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Noors

Uitspraak
Woordafbreking
  • ste·de·ne
Naar frequentie 5686

Zelfstandig naamwoord

stedene

  1. nominatief bepaald onzijdig meervoud van stad

Zelfstandig naamwoord

stedene

  1. nominatief bepaald onzijdig meervoud van sted