staon

Limburgs

Uitspraak

• IPA: /stɔːn/ (Etsbergs)

Woordafbreking

• staon

Woordherkomst en -opbouw

• Van Protogermaans *sta-n-d-anan, van Proto-Indo-Germaans *steh₂-.

stamtijd
infinitief	verleden tijd	voltooid deelwoord
staon	sting, stood, stóng	gestange
klasse 8	volledig

Werkwoord

staon

1. (Hooglimburgs) staan

   «Ich staon noe bie g'r brögk.»

   Ik sta nu bij de brug.

2. (Hooglimburgs) stilstaan, niet met de tijd meegaan

   «Baer druueg nag ömmer wiej böks, hae steit euverdudelikerwies!»

   Baer draagt nog steeds wijde broeken, hij gaat duidelijk niet met de tijd mee.

3. (Hooglimburgs) status genieten

Afgeleide begrippen

• aafstaon
• aanstaon
• bestaon
• biestaon
• d'rveurstaon
• gestaon
• oetstaon
• ónstaon
• óntstaon
• ópstaon
• veraafstaon
• veraanstaon
• verstaon
• veróntstaon
• veurstaon