stabile

Deens

Woordafbreking

• sta·bi·le

Bijvoeglijk naamwoord

stabile, g / o

1. bepaalde vorm enkelvoud van de stellende trap van stabil

stabile, mv

1. onbepaalde en bepaalde vorm meervoud van de stellende trap van stabil

Antoniemen

• ustabile

Noors

Woordafbreking

• sta·bi·le

Naar frequentie	15253

Bijvoeglijk naamwoord

stabile, m / v / o

1. bepaalde vorm enkelvoud van de stellende trap van stabil

stabile, mv

1. onbepaalde en bepaalde vorm meervoud van de stellende trap van stabil

Antoniemen

• ustabile

Nynorsk

Woordafbreking

• sta·bi·le

Bijvoeglijk naamwoord

stabile, m /v / o

1. bepaalde vorm enkelvoud van de stellende trap van stabil

stabile, mv

1. onbepaalde en bepaalde vorm meervoud van de stellende trap van stabil

Antoniemen

• ustabile