Naar inhoud springen

sprak

Uit WikiWoordenboek
  • sprak
vervoeging van
spreken

sprak

  1. enkelvoud verleden tijd van spreken
    • Ik sprak. 
    • Jij sprak. 
    • Hij, zij, het sprak. 
     Sprak ik daarom minachtend over hun liederlijke avonden, of als ze weer eens samen een pilletje hadden gebruikt.[1]
     Vrijwel die hele eerste week was de enige die ik sprak een meisje dat Pamela Rudge heette.[2]
     Hij klonk vasthoudend, maar sprak zo zacht dat ze niet kon verstaan wat hij precies zei.[2]
  1. Ronald Giphart e.a.
    “Een familie en een Griekse god” (2023), The House of Books, ISBN 9789044366471
  2. 1 2
    Jessie Burton vert. Marja Borg
    “De muze” (2017), Luitingh-Sijthoff op Wikipedia, ISBN 9789024574704