speurtocht

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • speur·tocht
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord speurtocht speurtochten
verkleinwoord speurtochtje speurtochtjes

Zelfstandig naamwoord

speurtocht m

  1. een vastgelegde afstand die men loopt waarvan men tijdens het lopen de route moet uitvinden door het zoeken van aanwijzingen
    • Voor de kinderen was er bij het evenement een speurtocht georganiseerd. 
  2. zoektocht, het gehele proces dat nodig is om iets te vinden of uit te zoeken

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders;
100 % van de Vlamingen.

Meer informatie