sonen

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Noors

Woordafbreking
  • so·nen
Naar frequentie 8581

Zelfstandig naamwoord

sonen, m

  1. bepaalde vorm nominatief enkelvoud van sone
Schrijfwijzen


Nynorsk

Woordafbreking
  • so·nen

Zelfstandig naamwoord

sonen, m

  1. bepaalde vorm nominatief enkelvoud van sone