sonate

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • so·na·te
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘muziekstuk voor één instrument’ voor het eerst aangetroffen in 1697 [1]
  • Afkomstig van het Italiaanse sonata.
enkelvoud meervoud
naamwoord sonate sonaten
sonates
verkleinwoord sonatine sonatines

Zelfstandig naamwoord

sonate v/m

  1. (muziek) een muziekstuk voor één of enkele instrumenten
    • Een sonate voor fluit en piano van G.F. Handel. 
Antoniemen
Hyperoniemen
Hyponiemen
Afgeleide begrippen
Verwante begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

90 % van de Nederlanders;
91 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen


Frans

Uitspraak

Zelfstandig naamwoord

sonate v

  1. (muziek) sonate
    «Une sonate pour violon et piano.»
    Een sonate voor viool en piano.