snuiten

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  snuiten    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈsnœytə(n) / (2 lettergrepen)

Woordafbreking

• snui·ten

Woordherkomst en -opbouw

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
snuiten	snoot	gesnoten
klasse 2	volledig

Werkwoord

snuiten

1. overgankelijk door beurtelings de neus samen te knijpen en door de neus te blazen slijm uit de neusholte verwijderen
2. het inkorten van de lont van een brandende kaars om het walmen te beperken

Verwante begrippen

• [1] snotteren
• [2] knippen

Hyponiemen

• afsnuiten, bijsnuiten, uitsnuiten

Afgeleide begrippen

   

gewone snuitvlieg groene snuittor rode snuitvlieg snuitbijvlieg snuiter snuitkever snuitkevers snuitmot snuitmotten snuitplatvoetje snuitsel snuitster snuituil snuitvlieg snuitvlinder snuitvormig snuitwapenvlieg snuitwaterzweefvlieg zwart-witte snuitwapenvlieg zwarte snuitwapenvlieg

Vertalingen

    1. door beurtelings de neus samen te knijpen en door de neus te blazen slijm uit de neusholte verwijderen   

Duits: schnäuzen (de) Engels: blow one's nose (en) Frans: moucher (fr)

Spaans: sonarse (es) Tsjechisch smrkat (cs) imperfectief, smrknout (cs) perfectief

    2. het inkorten van de lont van een brandende kaars om het walmen te beperken   

Duits: schnäuzen (de)

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
snuiten	snuitte	gesnuit
zwak -t	volledig

Werkwoord

snuiten

1. overgankelijk (bouwkunde) een uitstekende scherpe hoek wegnemen, afsnuiten

Zelfstandig naamwoord

de snuiten mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord snuit

Gangbaarheid

• Het woord snuiten staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "snuiten" herkend door:

100 %	van de Nederlanders;
98 %	van de Vlamingen.