snikken

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  snikken    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈsnɪkə(n) / (2 lettergrepen)

Woordafbreking

• snik·ken

Woordherkomst en -opbouw

• In de betekenis van ‘krampachtige bewegingen maken, krampachtig ademen’ voor het eerst aangetroffen in 1552
• Ablautend bij snakken, (verouderd) sneuken.

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
snikken	snikte	gesnikt
zwak -t	volledig

Werkwoord

snikken

1. ademhalend met schokkende bewegingen huilen

   ▸ Ik barstte in snikken uit.

Afgeleide begrippen

• snikheet, gesnik

Vertalingen

    1.   

Duits: schluchzen (de) Engels: sob (en) Frans: sangloter (fr)

Oekraïens: схлипувати (uk), хлипати (uk) Russisch: всхлипывать (ru) Spaans: sollozar (es)

Zelfstandig naamwoord

de snikken mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord snik

   ▸ 'Kan je daar wat mee?' vroeg ze tussen het snikken door.

   ▸ Quick was niet iemand bij wie je in snikken uitbarstte, tenzij het echt niet anders kon, en wanneer het om haar eigen pijn en verdriet ging, zou je je een complete idioot voelen om te gaan huilen, terwijl zij je met droge ogen aankeek en trekjes van de sigaretten nam die medeplichtig waren aan haar dood.

Gangbaarheid

• Het woord snikken staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "snikken" herkend door:

100 %	van de Nederlanders;
100 %	van de Vlamingen.