sluimeren

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • slui·me·ren
Woordherkomst en -opbouw
  • In de betekenis van ‘dutten’ voor het eerst aangetroffen in 1450 [1]
  • afgeleid van sluimer met het achtervoegsel -en [2]
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
sluimeren
sluimerde
gesluimerd
zwak -d volledig

Werkwoord

sluimeren [3]

  1. onovergankelijk dommelen
  2. onovergankelijk inactief verborgen aanwezig zijn
     Aan de overkant van de gracht sluimerden de ommuurde tuinen van Papadopoli, waar gemaskerde gasten van geheime feesten bij het vuur van fakkels als schimmen verschenen, gehuld in de zwarte mantel van de nacht.[4]
Verwante begrippen
Hyponiemen
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders;
98 % van de Vlamingen.[5]

Verwijzingen