slijten

Nederlands

naamwoord van handeling
zelfstandig	bijvoeglijk
slijten	slijtend
slijtage	gesleten
slijter	sleets

Uitspraak

• Geluid:  slijten    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• slij·ten

Woordherkomst en -opbouw

• In de betekenis van ‘door wrijving doen afnemen’ voor het eerst aangetroffen in 1285
• Ontwikkeld uit Oudnederlands -farschiton (lees: farscliton) ‘aan stukken breken’ (10e eeuw), uit *slītan- ‘stukscheuren’ . Vergelijk Oudsaksisch slītan (Middelnederduits sliten), Oudhoogduits slīzan (modern Duits schleißen), Oudfries slīta (modern Fries slite) "id.", Noors slit "harde arbeid; slijtage, overbelasting", Engels slit.

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
slijten	sleet	gesleten
klasse 1	volledig

Werkwoord

slijten

1. ergatief door het gebruik massa verliezen tot het stukgaat
2. overgankelijk, (handel) iets aan iemand ~: verkopen, met name van alcoholische drank

Hyponiemen

• afslijten, doorslijten, inslijten, opslijten, uitslijten, verslijten, wegslijten

Afgeleide begrippen

• slijtage, slijter, slijterij, slijting, slijtlaag, slijtplek, slijtproef, slijtvast

Vertalingen

    1.   

Engels: use up (en), wear away (en), wear off (en), wear out (en)

Spaans: desgastarse (es)

Gangbaarheid

• Het woord slijten staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "slijten" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
97 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.