Naar inhoud springen

slaakte

Uit WikiWoordenboek
  • slaak·te
vervoeging van
slaken

slaakte

  1. enkelvoud verleden tijd van slaken
    • Ik slaakte. 
    • Jij slaakte. 
    • Hij, zij, het slaakte. 
     Toen hij weg was, slaakte Emma een zucht.[1]
     Twintig jaar geleden, in 1998, slaakte Adam Riess ook al een noodkreet over de uitdijing van het heelal.[2]
     Ik slaakte bijna een gil van schrik.[3]
  1. Tatiana Rosnay
    “Kwetsbaar” (2010), Artemis & co, ISBN 9789047201625
  2. “Nieuws uit de kosmos” (2024), Fontaine Uitgevers op Wikipedia, ISBN 9789464043075
  3. Jessie Burton vert. Marja Borg
    “De muze” (2017), Luitingh-Sijthoff op Wikipedia, ISBN 9789024574704