silhouet

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • sil·hou·et
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘schaduwbeeld’ voor het eerst aangetroffen in 1824 [1]
  • afgeleid van het Franse silhouette [2] en daar genoemd naar Contrôleur général des finances Étienne de Silhouette (1709-1767).[3]
enkelvoud meervoud
naamwoord silhouet silhouetten
verkleinwoord silhouetje silhouetjes

Zelfstandig naamwoord

silhouet o

  1. is een visueel beeld van een ondoorzichtig object (persoon, voorwerp, gebouw, vogel, enz.), dat een goed contrast heeft met de achtergrond, en daardoor een duidelijke vorm, maar egaal van kleur is (in het algemeen zwart of grijs), doordat er weinig licht opvalt dat gereflecteerd zou kunnen worden, in verhouding tot de helderheid van het achtergrondlicht.
    • Een veelvoorkomende omstandigheid waarbij men silhouetten ziet is rond zonsondergang, bij het kijken in de richting waarin de lucht nog licht is. 
    • Albert kijkt omhoog. Daar, op de rand van het gat recht boven hem, rijst trots het lange silhouet van luitenant Pradelle op als de engel des doods. [4] 
Verwante begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

94 % van de Nederlanders;
94 % van de Vlamingen.[5]

Meer informatie

Verwijzingen