servitude

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  servitude    (hulp, bestand)
• IPA: / ˌsɛrviˈtydə / (4 lettergrepen)

Woordafbreking

• ser·vi·tu·de

Woordherkomst en -opbouw

• via Frans servitude van Latijn servitudo "dienstbaarheid, slavernij"

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	servitude	servitudes
verkleinwoord	-	-

Zelfstandig naamwoord

de servitude v

1. (juridisch) verplichting, waarmede een onroerende zaak - het dienend of lijdend erf - ten behoeve van een andere onroerende zaak - het heersend erf - is bezwaard

   ▸ Naar aanleiding van een openbaar onderzoek werd in een stedenbouwkundige vergunning opgenomen dat de eigenaars de toegang tot de doorgang moesten behouden. Deze servitude heeft bijgevolg geen openbaar karakter en situeert zich volledig op privé eigendom.

2. (figuurlijk) voortdurende verplichting of onderschikking aan een ander

   ▸ De Vlaamsche literatuur heeft de fnuikende machten getrotseerd, heeft de vreemde servitude afgewenteld, die op haar rustte.

Synoniemen

• servituut
• [1] erfdienstbaarheid

Gangbaarheid

• Het woord 'servitude' staat niet in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Taalunie.
• frequentie in teksten in het Nederlands uit België, op een 7-puntsschaal:

        1

• frequentie in teksten uit België, vergeleken met die in Nederland, op een 7-puntsschaal:

        2

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.