sermoen

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen


Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ser·moen
Woordherkomst en -opbouw
  • uit het Latijn [1]
enkelvoud meervoud
naamwoord sermoen sermoenen
verkleinwoord sermoentje sermoentjes

Zelfstandig naamwoord

sermoen o [2]

  1. beschuldigende, vermanende preek of toespraak
     Op 10 augustus 1566 preekte Sebastiaan Matte een opruiend sermoen in Steenvoorde, een stadje op het Vlaamse platteland, bij de grens met Frankrijk.[3]
     Toen ze met haar wijsvinger, met een doekje erom gewonden, op het portier wilde schrijven 'Ik ben een viezerik', beende ik boos naar buiten. Dat had ik natuurlijk niet moeten doen. Ik kreeg een sermoen van een half uur over verantwoordelijkheid, burenhulp, en de samenhang tussen mijn auto en mijn denken. 'Wie zo smerig is, denkt ook vies!'[4]
Synoniemen
Hyponiemen
Vertalingen

Gangbaarheid

37 % van de Nederlanders;
53 % van de Vlamingen.[5]

Meer informatie

Verwijzingen

  1. sermoen op website: Etymologiebank.nl
  2. Woordenboek der Nederlandsche taal (1864-2001).
  3. Bronlink Weblink bron “Vernieling associëren we snel met de islam. Vergeet de protestanten niet” (11/08/2016), HP de Tijd
  4. Bronlink Weblink bron Theodor Holman op Wikipedia “De militante agressie van Juffrouw Naaivrees” (29 januari 2015), Het Parool
  5. Bronlink geraadpleegd op 28 april 2020 Weblink bron Gearchiveerde versie “Word Prevalence Values” op ugent.be