sekte

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • sek·te
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘aanhangers van gezindte’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1531 [1]
enkelvoud meervoud
naamwoord sekte sektes, sekten
verkleinwoord sektetje sektetjes

Zelfstandig naamwoord

sekte v

  1. een religieuze groepering die opziet naar een bepaald mens als leider
    • Die geheime sekte komt om de maand samen om te vergaderen. 
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders;
99 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen