sedel
Uiterlijk
- IPA: /seːdɛl/
- Ontleend aan het Middelnederduitse sedele, van het middeleeuws-Latijnse cedula (klassiek Latijn: schedula) [1]
| sedels | enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|---|
| onbepaald | bepaald | onbepaald | bepaald | |
| nominatief | sedel | sedeln | sedlar | sedlarna |
| genitief | sedels | sedelns | sedlars | sedlarnas |
sedel, g
- ↑ Elof Hellquist, Svensk etymologisk ordbok (1922).