sedět
- se·dět
sedět imperfectief
- zitten; op het zitvlak rusten
- «Otec sedí v křesle.»
- De vader zit in de fauteuil.
- «Otec sedí v křesle.»
- (spreektaal) zitten; in de gevangenis een straf ondergaan
- «Seděl deset let za vraždu.»
- Voor de moord moest hij tien jaar zitten.
- «Seděl deset let za vraždu.»
- (spreektaal) kloppen, overeenkomen
- «Ta tvoje teorie sedí!»
- Die theorie van jou klopt!
- «Ta tvoje teorie sedí!»
| enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|
| eerste persoon | sedím | sedíme | |
| tweede persoon | informeel | sedíš | sedíte |
| formeel | sedíte | ||
| derde persoon | sedí | sedí | |
- Oude schrijfwijze: seděti imperfectief