schuinschrift

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

het schuinschrift van Goethe
Uitspraak
Woordafbreking
  • schuin·schrift
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord schuinschrift
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

schuinschrift o

  1. een manier van schrijven waarbij de letter scheef staan van linksonder naar rechtsboven
    • De postbode had in mijn jeugd status. Hij droeg een terlenka uniform met pet. Hoewel hij natuurlijk ook overlijdensberichten en belastingaanslagen door de bus liet glijden, bracht hij vooral brieven en ansichtkaarten met bijvoorbeeld ”Groeten uit Blankenberge aan Zee”. De voorkant wekte het verlangen daar eens heen te gaan, de achterzijde stond volgeschreven in sierlijk schuinschrift, naast een buitenlandse postzegel die hevig tot de verbeelding sprak.[1] 
    • Een envelopje houdt een stapeltje zwart-witkiekjes bijeen. Op de achterzijde van de gekartelde afdrukjes staan in sierlijk schuinschrift de jaartallen geschreven: 1931, 1935.[2] 
Verwante begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

97 % van de Nederlanders;
98 % van de Vlamingen.

Verwijzingen

  1. Reformatorisch Dagblad Charlotte 17-09-2012 Postbode
  2. de Telegraaf 13 jul. 2013 WUZ-reportage: Verknocht aan Bakkum