schuin

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
[1] De boeken staan schuin.

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • schuin
Woordherkomst en -opbouw
  • In de betekenis van ‘scheef’ voor het eerst aangetroffen in 1599 [1] [2]
stellend vergrotend overtreffend
onverbogen schuin schuiner schuinst
verbogen schuine schuinere schuinste
partitief schuins schuiners -

Bijvoeglijk naamwoord

schuin

  1. in een niet-loodrechte richting
    • Hij sneed de worst in schuine richting in stukken. 
  2. betrekking hebbend op seks
    • Hij zat weer schuine moppen te tappen. 
Verwante begrippen
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Werkwoord

vervoeging van
schuinen

schuin

  1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van schuinen
    • Ik schuin. 
  2. gebiedende wijs van schuinen
    • Schuin! 
  3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van schuinen
    • Schuin je? 

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders;
100 % van de Vlamingen.

Verwijzingen