schenkel
Uiterlijk
- schen·kel
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | schenkel | schenkels |
| verkleinwoord | schenkeltje | schenkeltjes |
de schenkel m
- (anatomie) onderbeen bij de mens, tussen knie en voet
- (zoötomie) onderste gedeelte van de (achter)poten bij viervoetigen (inclusief het vlees)
- (scheepvaart) zwaar touw om een takel te verlengen
- [3] schinkel
- Het woord schenkel staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "schenkel" herkend door:
| 88 % | van de Nederlanders; |
| 86 % | van de Vlamingen.[4] |
- Zie Wikipedia voor meer informatie.
- ↑ "schenkel" in: Sijs, Nicoline van der, Chronologisch woordenboek. De ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, 2e druk, Amsterdam / Antwerpen: Veen, 2002; op website dbnl.org; ISBN 90 204 2045 3
- ↑ schenkel op website: Etymologiebank.nl
- ↑ Woordenboek der Nederlandsche taal (1864-2001).
- ↑
Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be
Categorieën:
- Woorden in het Nederlands
- Woorden in het Nederlands van lengte 8
- Woorden in het Nederlands met audioweergave
- Zelfstandig naamwoord in het Nederlands
- Anatomie in het Nederlands
- Zoötomie in het Nederlands
- Scheepvaart in het Nederlands
- Woordenlijst Nederlandse Taal
- Prevalentie Nederland 88 %
- Prevalentie Vlaanderen 86 %