scandale
Uiterlijk
- geattesteerd sinds de 12de eeuw; geleend van Kerklatijn scandalum "datgene waarover men struikelt", wat weer komt van Grieks σκάνδαλον "struikelsteen" [1] (zie ook schandaal)
| enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|
| zonder lidwoord | met lidwoord | zonder lidwoord | met lidwoord |
| scandale | le scandale | scandales | les scandales |
scandale m
- een gelegenheid die iemand een ander geeft om in zonde te kunnen vallen
- verontwaardiging
- schandaal
- ↑ scandale (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.