samenleve
Uiterlijk
- sa·men·le·ve
| vervoeging van |
|---|
| samenleven |
samenleve
- (in een bijzin) aanvoegende wijs van samenleven
- ... dat men samenleve.
- Het woord samenleve staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
| vervoeging van |
|---|
| samenleven |
samenleve