sağır
- sa·ğır
| stellend | vergrotend | overtreffend |
|---|---|---|
| sağır | daha sağır | en sağır |
sağır
- doof (niet of minder goed tot horen in staat zijnd)
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| nominatief | sağır | sağırlar |
| genitief | sağırın | sağırların |
| datief | sağıra | sağırlara |
| accusatief | sağırı | sağırları |
| locatief | sağırda | sağırlarda |
| ablatief | sağırdan | sağırlardan |
sağır
- dove (iemand die niet (goed) in staat is te horen)