sınır

Turks

Woordafbreking

• sı·nır

	enkelvoud	meervoud
nominatief	sınır	sınırlar
genitief	sınırın	sınırların
datief	sınıra	sınırlara
accusatief	sınırı	sınırları
locatief	sınırda	sınırlarda
ablatief	sınırdan	sınırlardan

Zelfstandig naamwoord

sınır

1. (aardrijkskunde) grens (landsgrens, provinciegrens, gemeentegrens, etc.)
2. grens, begrenzing, rand
3. grens, limiet (uiterste grens)
4. (wiskunde) limiet

Synoniemen

• [3] limit
• [4] limit