rzeczpospolita
Uiterlijk
- rzecz·pos·po·li·ta
- Een woordgroep, bestaande uit rzecz ("ding") en pospolita ("gemeen, gemeenschappelijk"). Dit is een leenvertaling van het Latijnse res publica, net als het Nederlandse gemenebest.
rzeczpospolita m
- (politiek) republiek
- «Rzeczpospolita Polska.»
- De Republiek Polen.
- «Rzeczpospolita Polska.»
- (politiek) gemenebest
- «Rzeczpospolita Obojga Narodów.»
- Het Gemenebest der Beide Volkeren (m.a.w. het Pools-Litouwse Gemenebest).
- «Rzeczpospolita Obojga Narodów.»
(verbogen als twee woorden)
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| nominatief | rzeczpospolita | rzeczypospolite |
| genitief | rzeczypospolitej | rzeczypospolitych |
| datief | rzeczypospolitej | rzeczompospolitym |
| accusatief | rzeczpospolitą | rzeczypospolite |
| instrumentalis | rzeczpospolitą | rzeczamipospolitymi |
| locatief | rzeczypospolitej | rzeczachpospolitych |
| vocatief | rzeczypospolita | rzeczypospolite |
(verbogen als één woord)
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| nominatief | rzeczpospolita | rzeczpospolite |
| genitief | rzeczpospolitej | rzeczpospolitych |
| datief | rzeczpospolitej | rzeczpospolitym |
| accusatief | rzeczpospolitą | rzeczpospolite |
| instrumentalis | rzeczpospolitą | rzeczpospolitymi |
| locatief | rzeczpospolitej | rzeczpospolitych |
| vocatief | rzeczpospolita | rzeczpospolite |