ruminer

Frans

Woordherkomst en -opbouw

• geleend van Latijn ruminare "herkauwen", een afleiding van Latijn rumen "pens [1]"

Uitspraak

• Geluid:  ruminer    (hulp, bestand)
• IPA: /ʁy.mi.ne/

stamtijd
infinitief	verleden tijd	voltooid deelwoord
ruminer /ʁy.mi.ne/	ruminais /ʁy.mi.nɛ/	ruminé /ʁy.mi.ne/
eerste groep	volledig

Werkwoord

ruminer

1. (dierkunde) herkauwen; rumineren [1]
2. (figuurlijk) piekeren, overpeinzen; rumineren [3]

Afgeleide begrippen

• ruminant