ruminer
Uiterlijk
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| ruminer /ʁy.mi.ne/ |
ruminais /ʁy.mi.nɛ/ |
ruminé /ʁy.mi.ne/ |
| eerste groep | volledig | |
ruminer
- (dierkunde) herkauwen; rumineren [1]
- (figuurlijk) piekeren, overpeinzen; rumineren [3]
- ↑ ruminer (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.