rouquin
Uiterlijk
- afkomstig van de spreektaal van Noord-Frankrijk; van roux met het achtervoegsel -quin (geleend van Nederlands -ken) of misschien een verbinding van roux met Picardisch quin "hond" [1]
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| mannelijk | rouquin | rouquins |
| vrouwelijk | rouquine | rouquines |
rouquin
| enkelvoud | meervoud | |||
|---|---|---|---|---|
| zonder lidwoord | met lidwoord | zonder lidwoord | met lidwoord | |
| mannelijk | rouquin | le rouquin | rouquins | les rouquins |
| vrouwelijk | rouquine | la rouquine | rouquines | les rouquines |
rouquin m
- (spreektaal) roodharige man [2]
- (spreektaal) rode wijn
- «J'aimerais bien un coup de rouquin.»
- Ik zou wel een glas rode wijn lusten. [2]
- «J'aimerais bien un coup de rouquin.»
- [1] mannelijke vorm van rouquine