reverence

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
1. enigszins buigen van de hals en de knieën waarbij één been naar achteren wordt geplaatst

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • re·ve·ren·ce
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord reverence reverences
verkleinwoord - -

Zelfstandig naamwoord

reverence m/v

  1. enigszins buigen van de hals en de knieën waarbij één been naar achteren wordt geplaatst, meestal uitgevoerd door een vrouw als eerbiedige begroeting van een hooggeplaatst persoon
    • Toen ze werd aangehouden door een Duitse patrouille, maakte ze met haar boeket een beleefde reverence. [1]
Vertalingen

Gangbaarheid

81 % van de Nederlanders;
69 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen