resonantiekring

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • re·so·nan·tie·kring
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord resonantiekring resonantiekringen
verkleinwoord resonantiekringetje resonantiekringetjes

Zelfstandig naamwoord

resonantiekring m

  1. (natuurkunde), (elektronica) een (hoogfrequent) schakeling die zo is ontworpen dat de “wisselstroomweerstand” van capaciteit en de zelfinductie van de erin opgenomen componenten elkaar bij een welbepaalde frequentie teniet doen. De stroomkring is dan in resonantie en, afhankelijk van het type schakeling, is de stroom of de spanning maximaal.
    • In een resonantiekring kunnen de spoelen (zelfinductie) en condensatoren (capaciteit) in serie, of parallel geschakeld zijn. 
Synoniemen
Hyperoniemen
Hyponiemen
Verwante begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

Meer informatie