resonantie

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • re·so·nan·tie
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘het meetrillen’ voor het eerst aangetroffen in 1502 [1]
  • Afgeleid van resoneren met het achtervoegsel -antie
enkelvoud meervoud
naamwoord resonantie resonanties
verkleinwoord - -

Zelfstandig naamwoord

resonantie v

  1. weergalm, weerklank
  2. (elektronica) (natuurkunde) (elektrotechniek) trilling op de eigenfrequentie
    • het afstemmen op een zender bij een kristalontvanger gebeurt met een afstemkring die in resonantie is met de zendfrequentie 
Synoniemen
Hyponiemen
Afgeleide begrippen
Verwante begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

97 % van de Nederlanders
97 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen