resolve

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Engels

Uitspraak

Zelfstandig naamwoord

resolve

  1. vastberadenheid, vastbeslotenheid
    «He demonstrated great resolve in the matter.»
    Hij toonde grote vastberadenheid in de zaak.


vervoeging
onbepaalde wijs to  resolve 
he/she/it  resolves 
verleden tijd  resolved 
voltooid
deelwoord
 resolved 
onvoltooid
deelwoord
 resolving 
gebiedende wijs  resolve 

Werkwoord

resolve

  1. oplossen
    «They resolved the riddle.»
    Ze losten het raadsel op.
  2. met besluitvaardigheid oplossen, een moeilijkheid beëindigen, beslechten
    «And thus the conflict was finally resolved
    En zo werd het geschil eindelijk beslecht.