requisitoir

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Jump to search

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • re·qui·si·toir
enkelvoud meervoud
naamwoord requisitoir requisitoirs
requisitoiren
verkleinwoord requisitoirtje requisitoirtjes

Zelfstandig naamwoord

requisitoir o

  1. (juridisch) de aanklacht van de officier van justitie tijdens een strafproces, waarin hij de feiten op een rijtje zet, zijn mening geeft over het bewijs en een bepaalde straf eist
Vertalingen

Gangbaarheid

90 % van de Nederlanders
85 % van de Vlamingen.

Meer informatie