repeteren

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • re·pe·te·ren
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘herhalen’ voor het eerst aangetroffen in 1437 [1]
  • afgeleid van het Franse répéter (met het achtervoegsel -eren) [2] [3]
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
repeteren
repeteerde
gerepeteerd
zwak -d volledig

Werkwoord

repeteren

  1. overgankelijk een toneel- of muziekstuk bij wijze van proef op- of uitvoeren
    • Zij moeten het toneelstuk nog repeteren. 
  2. overgankelijk herhalen.
  3. wederkerend zich ~: een mededeling opnieuw doen
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders;
100 % van de Vlamingen.

Verwijzingen