repertoire

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • re·per·toi·re
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘lijst van stukken van kunstenaar(s)’ voor het eerst aangetroffen in 1823 [1] [2]
enkelvoud meervoud
naamwoord repertoire repertoires
verkleinwoord repertoiretje repertoiretjes

Zelfstandig naamwoord

repertoire o [3]

  1. al de stukken die een uitvoerend kunstenaar ten beste kan geven
    • Mijn moeder deed de gordijnen dicht en ik zette mijn handen op de toetsen. Ik speelde Das Wohltemperierte Klavier van Bach, sonates van Beethoven, pianoconcerten van Haydn, we werkten het complete klassieke repertoire door voordat ik dertien jaar was. [4] 
  2. (juridisch) repertorium
Hyponiemen
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

92 % van de Nederlanders;
98 % van de Vlamingen.[5]

Meer informatie

Verwijzingen