relativeren

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • re·la·ti·ve·ren
Woordherkomst en -opbouw
  • In de betekenis van ‘de betrekkelijkheid erkennen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1923 [1]
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
relativeren
relativeerde
gerelativeerd
zwak -d volledig

Werkwoord

relativeren

  1. overgankelijk iets minder absoluut maken door het in een bepaalde context te plaatsen
    • Aan deze vreselijke misdaad valt er weinig te relativeren. 
Vertalingen

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders;
99 % van de Vlamingen.

Verwijzingen