refuser
- via Oudfrans refuser van een vulgair Latijnse vorm *refusare een kruising tussen Latijn refutare "weerleggen; weigeren" (zie ook Frans réfuter) en recusare "wraken" (zie ook Frans récuser) [1]
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| refuser |
refusais |
refusé |
| eerste groep | volledig | |
refuser
- ↑ refuser (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr .
