refourguer
Uiterlijk
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| refourguer |
refourguais |
refourgué |
| eerste groep | volledig | |
refourguer
- (spreektaal) opdringen, in de maag splitsen [1]
- (spreektaal) doorverkopen
- «Jules a refourgué le scooter qu'il a piqué pour 150 balles.»
- Jules heeft de scooter die hij heeft gepikt voor 150 piek doorverkocht. [1]
- «Jules a refourgué le scooter qu'il a piqué pour 150 balles.»